Projekt bazuje na przypadkowo odnalezionych nagrania z 2003 roku. Powielenie i manipulacja zatrzymanych w czasie obrazów to gest artystyczny będący refleksją nad trwaniem i przemijaniem. Mechaniczne zapisy danych mogą po latach tworzyć nieprzerwaną narrację – pełnometrażowy film, a nawet serial. Pamięć ludzka fragmentaryzuje wspomnienia pod wpływem czasu i emocji – często pozostają pojedynczym kadrem, subiektywną fotografią przeszłości splecionej z wyobraźnią.